| تبليغات | X |
/فتيله باروت جنگ/
وي بهعنوان فيلمسازي كه دغدغه جنگ را همواره با خود داشته است،دراین باره گفته است : متاسفانه در منطقهي آسيا و خاورميانه كه فتيله باروت جنگ در آن روشن و گاه نيمه روشن است و اين منطقه همواره آبستن حادثه بوده است. از يكطرف جوامع توسعه نيافته از لحاظ دموكراتيك و ساختارهاي سياسي و از طرف ديگر انباشت ثروت و انرژي در اين منطقه دندان طماعان را تيز كرده است، اين سوال مطرح است كه در اين منطقه پرفتنه جايگاه سازمان ملل متحد كه ادعاي ترويج صلح عادلانه دارد كجاست؟ براي جلوگيري از جنگ و خونريزي و اشاعه صلح مگر ميشود در آن سوي ناكجاآباد در ويترين سازمان ملل متحد و پشت دربهاي بسته نشست و صرفا باصدوربيانيه از جنگ، خشونت و خونريزي در اين جهان پهناور جلوگيري كرد؟!
/نگاه واقع گرایانه به دفاع مقدس/
اين راوي ميانسال در عين حال معتقد است: زندگي را از سينماي دفاع مقدس حذف كردهايم و تا زماني كه نسبت به جنگ و مولفههاي دفاع مقدس نگاهي واقعگرايانه نداشته باشيم، گسست اساسي بين نسل جوان و دفاع مقدس همچنان وجود خواهد داشت. او براساس گفت وگوهایی که پیش ازاین انجام داده باور دارد، بايد براي انتقال مشتركات اخلاقي، اعتقادي، ميهني و اجتماعي در سينماي دفاع مقدس واقعبينانه و بدور از هرگونه تعصب، جبهه گيري و يا بزرگنمايي عمل كرد، زيرا مردم ما هنوز فاصله چنداني با جنگ نگرفتهاند؛ پس چه بهتر كه بنا به سليقه خود، براي كسب درآمد و يا از سر دلمشغولي براي سينماي دفاع مقدس فيلم نسازيم.
/تزيينكننده اتوبانهاي ما/
احمدرضا درويش معتقد است: اگر ما واقعيت اين چهرهها را نشناسيم و آنها را به نسل آينده منتقل نكنيم، چهره آنها فقط تزيينكننده اتوبانهاي ما خواهند بود. ميگويد: در شرايط امروز گلولههايي است كه از طرف دنيا آماده شليك به سمت ماست و اين نگراني درستي است.
/شکوه پیروزی /
اوايل سال 84 همزمان با سالروز آزادسازي خرمشهر اعلام شد: "شكوه پيروزي" به كارگرداني احمدرضا درويش بهعنوان پروژه ملي سينماي ايران، کليد ميخورد.
حالا اين روزها احمدرضا درويش مشغول پيشتوليد فيلم "روز رستاخيز" دربارهي قيام امام حسين (ع) است. "شكوه پيروزي" و "روز رستاخيز" از ايدههايي بوده كه از ده سال پيش در ذهنش روشن شده و قصد ساختشان را دارد اما به اذعان خودش "روز رستاخيز" در اولويت است.
/مسئولیت درباره به تصویر کشیدن فتح خرمشهر/
او از جمله كارگردانهايي است كه دوربينش را بر خرمشهر نشانه رفته و بر اهميت موضوع آزادسازي اين شهر تاكيد دارد. معتقد است: هر كارگرداني كه دربارهي خرمشهر فيلم ميسازد، حتما به اطلاعات كافي در اين زمينه نيازمند است، مواردي نظير مردمشناسي، فرهنگ، تاريخ، رويدادهاي سياسي، بررسي علتهاي بروز جنگ و تجاوز دشمن بهخاك ايران ابعاد نظامي، عملياتي و تحولات بينالمللي در آن دوره از تاريخ و علل پشتيباني دهها كشور از تجاوز دشمن به ايران ازجمله مواردي است كه ضروري است به آن توجه ويژه شود. آنچه دربارهي جغرافياي زماني و مكاني اين پروژه در نظر است، فيلم "شكوه پيروزي" در منطقهي خوزستان و خرمشهر متمركز است و داستان از شروع جنگ مقاومت سرسختانهي نيروهاي ايراني در خرمشهر، سقوط خرمشهر، احيا و ساماندهي قواي ايراني و درنهايت فتح خرمشهر بستر زماني و مكاني فيلمنامه را تشكيل ميدهد. دهها هزار زن و مرد در خرمشهر، آن روزها را ديدهاند و هركدام از آنها دربارهي آنروز خاطره دارند، بنابراين هر كسي ـ كه از فتح خرمشهر فيلم ميسازد ـ در مقابل اين گروه كه در حافظهشان ثبت شده، مسوول است. از آنجا كه حافظهي ملت ايران مشحون از خاطرهي اين رويداد عظيم در دوران دفاعمقدس است، بنابراين فيلمي با موضوع فتح خرمشهر ميبايست، منعكسكنندهي خاطرهي همهي اقشار در آن رويداد باشد.
/فتح خرمشهر و قيام امام حسين(ع) ذخايري ارزشمند براي سينماي ملي/
از نظر درویش رويدادهاي نظير فتح خرمشهر يا قيام امام حسين(ع) ذخايري ارزشمند براي سينماي ملي است كه توليد آثار هنري و فيلم در اين زمينهها در انحصار هيچ كس نيست و هركس ميتواند از زواياي مختلف از اين موضوعات بهره گيرد.