فرهنگ معيري چهرهپرداز سينما و تلويزيون صبح ديروز بر اثر ايست قلبي در تهران درگذشت. فرهنگ معيري، چهرهپردازي بود كه در اكثر آثار بهرام بيضايي (سگكشي، مسافران، باشو غريبهاي كوچك، شايد وقتي ديگر، چريكه تارا) مدير چهرهپردازي بوده و به خاطر فيلم سگكشي در نوزدهمين جشنواره فيلم فجر برنده جايزه سيمرغ بلورين شده و در پنجمين دوره جشن خانه سينما نامزد دريافت بهترين چهرهپردازي شده است. او همچنين در هشتمين جشن خانه سينما نامزد بهترين چهرهپردازي براي فيلم اشك سرما شد. فرهنگ معيري كه متولد 1322 در شهر مرند است، از سال 1345 با فيلم خاتون كار احمد شيرازي چهرهپردازي در سينما را آغاز كرد. در پرونده كاري اين چهرهپرداز، علاوه بر آثار بيضايي، آثاري از مسعود كيميايي (سفر سنگ، خط قرمز)، محمدرضا اعلامي (نقطه ضعف، افعي، شناسايي) و سيفالله داد (كانيمانگا) را چهرهپردازي كرده است. از منظر پسر فريور معيري، چهرهپرداز و فرزند شادروان فرهنگ معيري كه از شاگردان خلف و موفق اين بزرگوار است، درباره شخصيت معيري گفت: <از مهمترين خصايص او گزيدهكاري بود و از اين كار لذت ميبرد. پدرم پاي هر كاري به راحتي امضايش را نميگذاشت و زماني به كاري ميپرداخت كه از انجام آن خيلي لذت ميبرد.> از نظر اين چهرهپرداز جوان، مرحوم معيري عملكردش بازدهي بالايي براي سينماي ايران داشته و اين چهرهپرداز يكي از استثنائات چهرهپردازي كشورمان به شمار ميآيد؛ هنرمند موفقي كه شاگردان موفقي را در آموزشگاه چهره در چهره آموزش داده است، چهرهپردازاني مانند محمد قومي، محسن ملكي، فرح اردكاني و اعظم بيات كه امروز با موفقيت به كار چهرهپردازي ميپردازند. فرهنگ معيري علاقه زيادي به آموزش و تدريس چهرهپردازي به جوانان مستعد داشت و البته از اينكه الگوهاي كليشهاي و تكراري را در اين راه استفاده كند، پرهيز داشت. او به كارش آگاه و مسلط بود و به شاگردانش هم فرمول خاصي را القا نميكرد، بلكه اصول درست چهرهپردازي را به آنها آموزش ميداد تا خود بنابر تجربه و نيروي دروني اين راه را ادامه دهند. فريور معيري بر اين نكته تاكيد كرد كه فرهنگ معيري برنده جايزه چهرهپردازي در جشنواره فيلم لندن با فيلم طلسم كار داريوش فرهنگ شد و علاوه بر آن يك جايزه بينالمللي ديگر هم در پرونده كارياش ثبت شده است. در تمام جشنوارههايي كه اثري از اين هنرمند شركت ميكرد، بهطور مبسوط چهرهپردازياش مورد نقد و بررسي منتقدان قرار ميگرفت. به خاطر نكاتي كه در نوع چهرهپردازي فرهنگ معيري رعايت ميشود، از او به عنوان پدر چهرهپردازي نوين ايران ياد ميكنند. فرهنگ معيري عاشق كارش بود و خانوادهاش هم از اين عشق بسيار راضي هستند چون از بودن با اين پدر بسيار لذت ميبردهاند. اين هنرمند منحصر به فرد از حس و حالي جادويي برخوردار بود و هميشه درستترين طرحها را براي چهرهپردازي ارائه ميكرد و اصلا قصد گريمنمايي و خروج از آنچه بايد در فيلم باشد، نداشت. او بر پايه يك شناخت درست اين كار را انجام ميداد و به ارزشهاي آن اثر ميافزود و تابع درام بود. مراسم تشييع مراسم تشييع پيكر فرهنگ معيري امروز از ساعت 30/9 تا 10 صبح در مقابل خانه سينما انجام ميشود و ساعت 11 صبح از مقابل منزلش به سمت روستاي چاران در 18 كيلومتري چالوس براي دفن شدن برده خواهد شد. فريور معيري درباره انتخاب روستاي چاران گفت: پدرم هميشه از طبيعت سبز و بكر اين روستا تعريف و تمجيد ميكرد و به ما ميگفت زماني كه من مردم مرا در بهشتزهرا دفع نكنيد، بلكه به چاران ببريد. او اعتقاد خاصي به مرگ داشت و ميگفت اينكه ميگويند مردم با تصادف و سكته و... ميميرند، به اين خاطر است كه نميخواهند عزرائيل بدنام شود، در صورتي كه مرگ مرگ است و به سراغ همه آدمها ميآيد.