آن قبر كه درمدينه شد گم پيدا شده در مدينه قم فاطمه معصومه يكي از بانوان پرآوازه تاريخ تشيع است كه ويژگيهاي خاص و منحصر به فردش تحسين برانگيز بوده و در صفحات جاودانه تاريخ ثبت و ضبط گشته است. نامش فاطمه، لقبش معصومه و پدرش حضرت امام موسيبن جعفر(ع) و نام مادرش نجمه خاتون است. ايشان در اول ماه ذيقعده سال 173 هجري قمري در شهر مدينه به دنيا آمد. يكي از بانواني كه همه مردم جهان ميتوانند او را الگوي خويش قراردهند، و از او تاسي جويند. بيبي، فاطمه معصومه(س) نگين انگشتري شهر مقدس قم ميباشد. آن بانوي بزرگوار در ميان فرزندان امام هفتم(ع) پس از امام رضا(ع) از ويژگيو برتري خاصي برخوردار بود و داراي پرهيزكاري و تقواي خاصي بود ولذا او را <معصومه> لقب دادند كه توسط امام رضا(ع) به ايشان اطلاق گرديده است كه به معناي پاكي و عصمت است. او در نزد ائمه اطهار از موقعيت خاصي برخوردار بودو مورد توجه كامل شيعيان و پيروان اهل بيت(ع) قرارداشت. فضيلت زيارت مژده امامان معصوم ما در مورد فضيلت اين بانوي مكرمه، بهشت جاويدان خداوند است امام صادق(ع) فرمودند: خداوند را حرمي است و آن مكه است. پيامبر را حرمي است و آن مدينه است، اميرالمومنين را حرمي است و آن كوفه است. ما را حرمي است و آن قم است. به زودي زني از فرزندان من، در آنجا دفن ميشود. هر كس او را زيارت كند، بهشت بر او واجب ميشود. هنوز فاطمه معصومه، از مادر متولد نشده بود كه جد بزرگوارش امام ششم، به محل دفن او اشاره كرد و مردم قم را كه افتخار پاسداري حرم مطهرش را پيدا ميكنند، ستود. عظمت مردم قم، در نظر امامان عاليقدر شيعه، به حدي است كه فرمودهاند: "اگر قميها نبودند، دين ضايع ميشد." اين عظمت، به خاطر اين است كه دراين شهر مردمي بزرگ و با ايمان زندگي ميكنند. از بركت وجود ايشان است كه امنيت و سعادت، بر سر ساكنان شهر سايه ميافكند. و ايشان فرمودند: "همانطوري كه بغداد از بركت امام كاظم(ع) از بلا آسوده است، قم هم از بركت زكريا بن آدم در امان است." امام ششم(ع) فرمودند: "به شهر قم فرشتهاي بال و پرگشوده است. اگر ستمكاري درباره آن قصد سوء كند، همچون نمك او را ذوب ميكند." آنگاه به عيسي بن عبدالله اشاره كردند و فرمود نه: ـ سلام خدا بر اهل قم. خداوند سرزمين ايشان را به ياران رحمت خويش سيراب گرداند و بركات خود را بر ايشان نازل كند و بديهاي ايشان را به نيكي تبديل كند. آنها اهل ركوع و سجود و قيام و قعودند فقيه و عالم و صاحب فهم هستند. دانش و حديث و عبادت، در آنها جمع است. و نيز فرمودند: <خاك قم، مقدس است. اهل قم از مايند و ما از ايشانيم. هيچ ستمكاري درباره آن قصد سوء نميكند، جز اينكه هر چه زودتر گرفتار آتش جهنم ميشود. آگاه باشيد كه اهل قم ياوران قائم ما(عج) هستند. و فرمودند: بهشت را هشت در است كه سه در آن به سوي قم باز ميشود، زني از فرزندان من به نام فاطمه دختر موسي در آنجا از دنيا ميرود كه با شفاعت او تمامي شيعيان و پيروان من در بهشت داخل ميشوند. امام رضا(ع) فرمودند: كسي كه فاطمه دختر موسي بن جعفر را زيارت كند بهشت براي او ميباشد. امام جواد(ع) فرمودند: كسيكه قبر عمهام را در قم زيارت كند با بهشتيان محشور ميشود. و بالاخره او بانويي بسيار جليل المقام در نزد اهل بيت عترت و طهارت، و بسيار عابد و زاهده بوده است، وحتي بعضي از لقب آن حضرت(معصومه) استفاده عصمت براي او نمودهاند. آن حضرت بدون ترديد داراي مقام شفاعت است، و لذا ديده شده علماء اعلام و مراجع بزرگ تقليد و عارفان و سالكان با كمال ادب دربرابر حرم مطهرش ايستاده وعاجزانه ميگفتند: يا فاطمه اشفعي لنا في الجنه. نقل احاديثي از حضرت معصومه(س) به دليل اينكه حضرت معصومه(س) احاديثي از ائمه اطهار نقل كردهاند، به آن حضرت(محدثه) نيز ميگويند. در حديث اول كه از آن حضرت روايت شده كه به پيامبر(ص) ميرسد، آمده است: <آگاه باشيد هر كس كه بر دوستي خاندان پيغمبر(ص) از دنيا برود، درحالي مرده كه مانند شهيد بوده است.> و اما حديث دوم: حضرت معصومه(س) از قول حضرت فاطمه زهرا(س) دختر گرامي رسول خدا(ص) نقل ميكند كه: <آيا فراموش كرديد، فرمايش رسول خدا(ص) را در روز غدير كه فرمود: <هر كس من مولاي او هستم، پس علي(ع) هم مولاي اوست.> و فرمايش ديگر آن حضرت كه فرمود: <اي علي! نسبت تو به من مانند نسبت هارون است به موسي(ع.>) در حديثي ديگر از آن بانوي گرامي نقل شده كه<صفيه دختر عبدالمطلب ميگويد: هنگامي كه امام حسين(ع) به دنيا آمد، من قابله او بودم. پيامبر(ص) فرمود: <اي عمه! فرزندم را نزد من بياور.> گفتم: اي رسول خدا! من هنوز او را تميز نكردهام.> پيامبر فرمود: اي عمه! او را تميز نكردهاي؟! به درستي كه خداوند تبارك و تعالي او را تميز و مطهر كرده است.> غروب خورشيدكريمه اهل بيت در سال 200 هجري كه مامون العنت الله عليه امام رضا(ع) را از مدينه به خراسان آورد و ايشان را به خاطر نيات پليد خويش وليعهد خود قرار داد، برادران آن حضرت تصميم به ملاقات با ايشان گرفتند. كه در اين بين تنها يكي از خواهران به همراه برادران به ديدار امام رضا(ع) از مدينه منوره به خراسان آمد كه ايشان همان بانوي عصمت، فاطمه معصومه(ع) ميباشند. ايشان به همراه پنج تن از برادران خود به نامهاي فضل، جعفر، هادي، قاسم و زيد در سال 201 هجري به اشتياق ديدار برادر عازم خراسان شدند. حضرت فاطمه معصومه(س) هنگامي كه به شهر ساوه رسيد، كسالتي پيدا كرد. پرسيدم: تا قم چند فرسخ است؟ گفتند: ده فرسخ. سپس به خادم خود دستور داد كه او را به قم بياورد. پيش از آنكه وارد قم شود، مردم قم و بزرگان شهر كه موسي بن خزرج در جلو آنها بود به استقبالش شتافتند و او را مورد تجليل و احترام كامل قرار دادند و استقبال شاياني از او به عمل آوردند. موسي ابن خزرج مهار فاقه را گرفت و او را وارد خانه خود ساخت و حضرت همانجا اقامت گزيد. در مدتي كه در قم در حيات بودند از بيماري و كسالت جسمي ايشان از افسردگي روحي كه حاكي از فراق برادر عزيزشان بود به شدت رنج ميبردند و بالاخره در روز دهم ماه ربيعالثاني سال 201 دارفاني را وداع گفت و روح بلندش به ملكوت اعلي پيوست. اينگونه خداوند با تقدير خود، اين بانوي بزرگ را ساكن دائمي قم كرد. مردم قم با تجليل فراوان، پيكر پاك آن بانوي مكرمه را تشييع كردند و در باغي بيرون شهر قم كه متعلق به موسي بن خزرج بود و اكنون حرم مطهرش در آنجا قرار دارد، به خاك سپردند و سقفي از بوريا (حصير) بر آن نهادند. و بعدها بر آن مزار مقدس قبه و بارگاه ساختند كه امروزه زيارتگاه شيعيان جهان است. روايت شده است كه هنگام دفن جنازه شريف آن حضرت بر سر اين كه چه كسي پيكر مبارك را داخل قبر بگذارد اختلاف بود، بالاخره قرار شد پيرمرد با تقوايي از اشعريان به نام مادر، بدن بي بي را به خاك بسپارد. اما هنوز اين عمل انجام نشده بود كه مردم دو سوار را ديدند كه صورتشان را پوشانده بودند و به طرف بدن مطهر (س) ميآمدند. بر جنازه نماز خواندند و او را داخل قبر نهادند و بازگشتند و كسي آنها را نشناخت. چنين متصور است كه حتما يكي از دو سوار، برادر نازنين ايشان، امام رضا (ع)بوده است. واگر چه خانم نتوانست برادر را زيارت كند، وليكن برادر به ديدن ايشان آمد، هر چند كه ديگر دير بود.اين تصور چندان دور از ذهن نيست، چرا كه او صدها فرسنگ به عشق ديدار برادر از مدينه تا قم، را پيمود و اينك در ديار غربت و به دور از اهل بيت خود بدرود حيات گفت. چگونه ممكن است كه برادرش كه حجت خدا ميباشد و همه زمين در دست قدرت او ميباشد! در آخرين لحظات زندگي خواهر، نيم رخي به او نشان ندهد و در مراسم تدفين او شركت نكند؟( !سفينه الجار، ج 2، ص376) كرامات آن حضرت علما، بزرگان و اساتيد ديني در كتب و آثار ارزشمند خويش، كراماتي از بيبي فاطمه معصومه (س) را نقل كرده اند و به سبب همين كرامات در مدت حيات و پس از آن، خانم را <كريمه>ي اهل بيت (ع) ناميدهاند. در اينجا به نمونهاي از اين كرامات بر گرفته از كتاب وديعه آل محمد نوشته محمدصادق انصاري اشاره ميكنيم. <نجات گمشده و عنايت به زائرين> خادم و كليددار حرم و مكبر مرحوم آقاي روحاني (كه از علماي قم و امام جماعت مسجد امام حسن عسگري (ع) بودهاند) ميگويد: شبي از شبهاي سرد زمستان درخواب حضرت معصومه (س) را ديدم كه فرمود: <بلند شو و بر سر منارهها چراغ روشن كن.> من از خواب بيدار شدم ولي توجهي نكردم مرتبه دوم همان خواب تكرار شد و من بيتوجهي كردم، در مرتبه سوم حضرت فرمود: <مگر نميگويم، بلند شو و بر سر مناره چراغ روشن كن>! من هم از خواب بلند شدم و بدون آنكه علت آن را بدانم در نيمه شب بالاي مناره رفتم و چراغ را روشن كردم و برگشته و خوابيدم. صبح بلند شدم و دربهاي حرم را باز كردم و بعد از طلوع آفتاب از حرم بيرون آمدم با رفقايم كنار ديوار وزير آفتاب زمستاني نشسته و صحبت ميكرديم كه متوجه صحبت چند نفر از زائران شدم كه به يكديگر ميگفتند: <معجزه و كرامت اين خانم را ديديد؟ اگر ديشب در اين هواي سرد و با اين برف زياد، چراغ مناره حرم اين خانم روشن نميشد: ما هرگز راه را نمييافتيم و در بيابان جان خود را از دست مي داديم> خادم ميگويد: <من نزد خود متوجه كرامت و معجزه حضرت و نهايت محبت و لطف او به زائرينش شدم.>
