امير عربي در شرق نوشت :ما خيانت كرده ايم. ما خيانت كرده ايم به همه آن بچه هايي كه فروردين ۸۴ به استاديوم آزادي رفته بودند و با آرزوي حضور ايران در جام جهاني تيم ملي را تا پاي جان تشويق كرده بودند و همان جا مرده بودند و آرزوهايشان را در راهروهاي ورزشگاه دفن كرده بودند و به خانه باز نگشته بودند تا ايران را در جام جهاني ببينند.
ما خيانت كرده ايم به آنها و البته همه ايرانيان. ما مي دانستيم در اين فوتبال چه خبر است و به بهانه حمايت از تيم ملي ننوشتيم. مي دانستيم از مربي اي كه در مقابل ضعيف ترين تيم هاي آسيا يك گل مي زند و چهل پنجاه دقيقه دفاع مي كند، چيزي در نمي آيد، اما ننوشتيم. نوشتيم اما كم نوشتيم. اين آخري ها همه مان بي خيال شده بوديم و عقلمان را به احساسمان فروخته بوديم. راستش اعتقاداتمان را در روياهايمان غرق كرده بوديم. مي دانستيم كه فلان بازيكن در تمرينات به بهمان بازيكن پاس نمي دهد و مي دانستيم كه هر دوي اينها بايد در جام جهاني كنار هم بازي كنند و نمي پرسيديم آخر بين دو بازيكني كه در تمرينات به هم پاس نمي دهند، چگونه هماهنگي به وجود مي آيد.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم خرداد 1385ساعت 21:44  توسط محمد تاجیک
|